O pojęciu “być ECO” napisano już sporo.. o segregacji odpadów, o rozsądnym kupowaniu produktów różnego rodzaju, o redukcji ilości wyrzucanego jedzenia, o miodach z pasieki mazurskiej, o kiełbasie pachnącej drewnem wiśniowym, o agroturystyce.. I nic w tym złego – plusem jest to, że skupiamy się na zwiększeniu standardów naszego życia. Bo to duży plus, że zaczynamy protestować, że ser żółty nie zawiera mleka i szukamy w sklepie półki z inną firmą, że kiełbasa nie może zawierać śladowej ilości mięsa, więc decydujemy się na zakup, podczas kiermaszu produktów... 

Z miodem mam mnóstwo skojarzeń – od tych najprostszych, jak tost z masłem polany wielokwiatowym miodem, naleśniki z wiśniami i dodatkiem miodu posypane kawałkami gorzkiej czekolady, klasyczne już żeberka w sosie miodowo-orzechowym, po tort miodowy, domowe kluseczki z miodem i makiem, pasztet z dodatkiem pistacji i miodu, czy gruszki pieczone z rumem, miodem i płatkami migdałów i dzikiej róży.. a nalewki na bazie miodu, czy miód pitny? Dlaczego wspominam o miodzie? Okazuje się, że kupić dobry i prawdziwy miód w sklepie wcale nie jest tak prosto. Do tego jest to czynność... 

Nie ma się co łudzić – każdy z nas, częściej lub rzadziej, musi skusić się na tak zwane “śmieciowe jedzenie”. Obojętnie, czy będzie to popcorn w kinie, czy paczka czipsów kupionych do filmu oglądanego na kanapie. No i okazuje się, że nawet tutaj, proszę mi wybaczyć porównanie, ale śmieć śmieciowi nie jest równy. Przy zakupie zwykłych czipsów możemy spotkać się z tym samym zjawiskiem, które mamy przy wyborze chleba. Przecież chleb to tylko mąka, drożdże, sól i woda, prawda? A czipsy, to ziemniaki, sól i olej? Byłoby dobrze, gdyby w obu przypadkach skład...